این قسمت ماجرا، تلخ است! جایی که بحران کمبود کاغذ وصل میشود به دارو و درمان؛ به بیمارانی که به هردلیل نیازمند درمان میشوند. عجیب باشد یا نه، کمبود دارو، سر یک پیچ در گذر درمان این بیماران، چشم انتظارشان ایستاده است؛ پیچ گرانی!
دورنمای این مشکل را حسن قاضیزادههاشمی، وزیر سابق بهداشت و درمان کشورمان شهریور سال گذشته دیده بود که درخصوص بستهبندی کاغذ و صنعت چاپ در بخش دارو هشدار داد. قاضیزادههاشمی آن روزها که بحث تحریمها در کشورمان داغ بود، از تاثیر مشکل کمبود کاغذ بر قیمت داروها گفت؛ از اینکه این مشکل میتواند در قیمت دارو تاثیرگذار باشد، چرا که این بخش ارز دولتی دریافت
نمیکند.
این موضوع را مهرداد علیمیان، عضو هیات مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران هم به یک شکل دیگر تایید میکند و او هم به صف افرادی میپیوندد که از افزایش غیرمنطقی قیمت مقوا و کاغذ گلایهمند است.
علیمیان به ما میگوید: درحال حاضر به خاطر کمبود مقوای بستهبندی دارو، بازار مشکل دار و متلاطم است. ما مجبوریم مقوا و کاغذ را از بازار آزاد بخریم که این کار هم تبعات خودش را دارد و قطعا روی قیمتها اثر میگذارد.
علیمیان در توضیح بیشتر به قیمت مقوا اشاره میکند و میگوید: سال قبل همین موقع مقوا را ۳۰۰۰ تومان میخریدیم و الان رسیده به بالای ۲۰ تا ۲۵ هزارتومان و تازه فروشنده به ما فاکتور هم نمیدهد. همین باعث میشود که برای مثال یک جعبه ساده قرص ۶۰۰۰ تومانی، چندصد تومان هزینه مقوا داشته باشد که اصلا انصاف نیست.
